Dream as if you'll live forever, live as if you'll die today.

Sevdiğin Kadar Sevilirsin

Mon, 31 Mar 2008 16:30:00 +0300

SEVDİĞİN KADAR SEVİLİRSİN

Yerin seni çektiği kadar ağırsın

Kanatların çırpındığı kadar hafif

Kalbin attığı kadar canlısın

Gözlerin uzağı gördüğü kadar genç...

Sevdiklerin kadar iyisin

Nefret ettiklerin kadar kötü...

O ŞİMDİ ASKER ( 8. ANA JET ÜSSÜ DİYARBAKIR) 14.01.2007 / 16.05.2007

Fri, 08 Dec 2006 11:03:00 +0200

.. ( devamı )

Bir Hamam Böceğinin Günlüğü

Thu, 14 Sep 2006 13:19:00 +0300

Dün gece yine ölümle burun buruna geldim. Kendime bir
zarar geleceğinden değil ama karım Fatma ne yapar
sonra.Biz Akşam yemeğimizi saat 11-12 gibi yerdik ama
ev sahiplerimizin misafiri geldiğinden geç saatlere
kadar oturup yatmadılar.Neyse ki konukların gitmesiyle
birlikte uykuya daldılar.
Bir süre ortalığın sakinleşmesini bekleyip yiyecek
toplamaya başladım.
Bugün misafirler geldiği için menü çok
zengindi.Pasta ve börek kırıntılarına bayılırız.
Her neyse ben nevaleyi toplarken birden mutfağın ışığı
yandı ve "Aaaaaa! Karafatma" diye bir ses duydum.Salak
adam ben bir erkeğim Fatma da nereden çıktı.Benim adım
İsmail. Böyle şeyler delikanlıyı bozar. Hadi beni
karımla karıştırdın diyelim. Sen ne korkak bir
adamsın. Benim kaç katım büyüklüğünde olmana rağmen bu
bağırışta ne böyle? O korkunç sesin kesilmesiyle
birlikte, sanki ben ona bir xxx
yapmışım gibi beni kovalamaya başladı. İnanın o kadar
da dikkat ediyorum tabak,çanak,bardak üzerinde
dolaşmamaya çünkü bu dingilin karısı çok titiz.Bazen
diyorum ki bu gıcıkların misafiri geldiğinde git
ortalarda dolaş böylelikle utanılacak duruma
düşsünler. Ama yapamıyorum işte ne olursa olsun ekmek
yediğin tekneye kötü gözle bakmamak gerekir.
Ben eve geldiğim ilk yılları hatırlıyorum da ne
güzeldi o günler. Rahmetli kayınbabam ve kayınvalidem
beni evlerine kabul etmişlerdi. O zamanlar rahattık
çünkü ev sahibimiz Rıza amca kördü. Bu sebeple evin
heryerinde rahatça dolaşabiliyorduk.Hatta Rıza amcayla
aynı sofrada yemek yediğimiz günlerde
oldu.Gerçi bizleri görebilseydi nasıl davranırdı
bilmem ama o hep yüreğimizde yaşayacak. Rıza amcanın
durumu pek iyi sayılmazdı,memur emeklisiydi. Bu evde
rahmetli karısınınmış. Bu yüzden yiyecek konusunda pek
fazla seçeneğimiz yoktu ama daha mutlu
ve huzurluyduk.Rıza amca birgün görünmez kazaya
kurban. Gerçi .. ( devamı )

İstediğiniz hotmail adresinin şifresini öğrenmeniz artık çok kolay!!!

Wed, 30 Aug 2006 02:33:00 +0300

İstediğiniz hotmail adresinin şifresini öğrenmeniz artık çok kolay!!!!

Şifresini kırmak istediğiniz hotmail adresini aşağıdaki kutucuğa yazarak "şifreyi kır" butonuna basınız

Yandaki linkten ulaşabilirsiniz.

.. ( devamı )

Kahraman Askerlerimize Armağan-

Wed, 30 Aug 2006 00:40:00 +0300

Cenk Şarkısı

Yurdunu Allah'a bırak çık yola;
"Cenge!" deyip çek ki vatan kurtula.
Böyle müyesser mi gaza her kula?
Haydi levend asker, uğurlar ola.

Ey, sürüden arkada kalmış yiğit!
Arkadaşın gitti, yetiş sen de git.
Bak, ne diyor cedd-i şehîdin, işit:
Durma, git evlâdım uğurlar ola.

Durma, git evlâdım açıktır yolun.
Cenge sıvansın o bükülmez kolun;
Süngünü tak, ön safa geçmiş bulun.
Uğrun açık olsun, uğurlar ola.

Yükselerek kuş gibi Balkanlar'a,
Öyle satır at ki kuduz Bulgar'a :
Bir daha Osmanlı'ya güç saldıra!
Git de gel evlâdım., uğurlar ola.

Düşmana çiğnetme bu topraklan,
Haydi kılıçtan geçir alçakları!
Leş gibi yatsın kara bayrakları :
Kahraman evlâdım, uğurlar ola.

Balkan'ı bildin mi nedir hemşeri? .. ( devamı )

Bir Adın Kalmalı

Wed, 30 Aug 2006 00:06:00 +0300

Bir adın kalmalı geriye
bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
aynaların ardında sır
yalnızlığın peşinde kuvvet
evet nihayet
bir adın kalmalı geriye
bir de o kahreden gurbet

Sen say ki
ben hiç ağlamadım
hiç ateşe tutmadım yüreğimi
geceleri, koynuma almadım ihaneti
ve say ki
bütün şiirler gözlerini
bütün şarkılar saçlarını söylemedi
hele nihavent
hele buselik hiç geçmedi fikrimden
ve hiç gitmedi
bir topak kan gibi adın
içimin nehirlerinden
evet yangın
evet salaş yalvarmanın korkusunda talan
evet kaybetmenin o zehirli buğusu
evet nisyan
evet kahrolmuş sayfaların arasında adın
sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı
bu sevda biraz nadan
biraz da hıçkırık tadı
pencere önü menekşelerinde her akşam

Dağlar sonra oynadı yerinden
ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca
sen say ki
yerin dibine geçti
geçmeyesi sevdam
ve ben seni sevdiğim zaman
bu şehre yağmurlar yağdı
yani ben seni sevdiğim zaman
ayrılık kurşun kadar ağır
gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın
yine de bir adın kalmalı geriye
bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
aynaların ardında sır
yalnızlığın peşinde kuvvet
evet nihayet
bir adın kalmalı geriye
bir de o kahreden gurbet
beni affet
Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç

AHMET HAMDİ TANPINAR
.. ( devamı )

İçinden Doğru Sevdim Seni

Fri, 25 Aug 2006 00:45:00 +0300

Içinden dogru sevdim seni
Bakislarindan dogru sevdim de
Agzindaki islakligin bugusundan
Sesini yapan sözcüklerden sevdim bir de
Beni sevdigin gibi sevdim seni
Kar birakilmis karanligindan.
Yerlestir bu sevdayi her yerine
Yüzünde ter olan su damlaciklarinin
Kaynagina yerlestir
Her zaman saklamadigin, acisizligin son duragina
Gül tasiyan cocuguna yerlestir
Ve omuzlarina daracik omuzlarina
Üsümüs gibisin de sanki azicik öne tasirdigin
Tam oraya iste, uçsuz bucaksiz bir düzlükten
Bir papatya tarlasiyla ayrilmis gögüslerine yerlestir
Ve esmerligine bir de, eski bir yanginin izlerinin renginde
Saçlarinin yana düsüsüne, onlari bölen ikilige
Alnindan baslayan ve ayak bileklerinde duran
Yani senin olmayan, seni bir bosluk gibi saran hüzne

Yerlestir onu bir kentin parça parça aklinda tuttugun
Kar taneleri gibi uçusan
Ve her gün biraz daha hafifleyen semtlerine
Yerlestir bu sevdayi her yerine.
Ekledim ben tattigim her seyi denizlere
Bildigim ne varsa onlar da hep denizlerden
Sen de bir deniz gibi yerlestir onu istersen
Sevdayi
Ve köpüklendir
Ve yaslandir ki iste kederi anlamasin
Ama dur, her deniz yaslidir zaten
Ögrenmez ama ögretir mutlulugu

Ben mi? Evet...

Fri, 25 Aug 2006 00:37:00 +0300

Ben mi? Evet...
bir gün çıkıp gideceğim kapıları,evleri,dergileri,hüzünler bırakarak...
bir çiçek merhaba diyecek...
hoş geldin diyecek dağ...
orman gülümseyecek...
anımsayışların,bekleyişlerin,ümitlerin ya da ümitsizliklerin
hırsların,yarışların,tasaların kalktığı yerde
tam anlatının kaldığı yerde başlayacak şiir...
hiç kimseye seslenmeyen,kendi kendine yeten sadece...
kendi mantığı;kendi güzelliği içinde tutarlı...
ama halkın yaşantısı girecektir oraya,çünkü yaşayan büyük
bir şeydir halk...
deniz ve ufuk girecek,karınca yuvaları,gökyüzü,kozalaklar
ve kopuk ve artık hasetsiz bir aşk...
yani sevişmek denizle,koşulsuz,önyargısız,hesapsız...
yani uzanmak ve düşünmek binlerce yıl..
doğan,ölen ve yaşayan şeyleri...
doğumu,ölümü ve yaşamayı
yani dingin ve büyük olan herşeyi anlatmak...
ben mi?evet .çıkıp gideceğim bir gün...
tasasız,gözyaşsız,geride birşey bırakmadan ve birşey beklemeden ilerde...
sadece yağmur sularından pırıl pırıl bir yürek
artık kendi kendinin anlamı ve nedeni olan bir yürekle…

Ruhumuzun Köprüleri

Thu, 24 Aug 2006 23:51:00 +0300

Zordur köprüleri yakmak...Sıradan sabahların mahmurluğuna alışmışlar için, bir şafak vakti aniden geçmişinden ve bugününden vazgeçmek ve içinde her nasılsa saklamayı basarmış bir yarın heyecanının kanadına tutunarak havalanmak cesaret ister.Kurulu düzen öylesine rahat,öylesine huzur doludur ki ,ruhuna gömülü çocuğu,yıllarca kınında beklemiş keskin bir kılıç gibi uyandırıp dört nala derlemek,yaman bir karara dönüşür.Zordur insanin onca zaman bunca emekle kurduğu ne varsa hiçe sayıp,mağlup ama mağrur bir komutan edasıyla yeni seferlere niyetlenmesi...Bugüne yenik düşenler,yarını sadece hoş bir hayal olarak düşleyip ,dünde yasarlar.Bedel ödemeyi göze alanlar ise, yelkenleri atlastan gemilerle,arkalarında külden köprüler bırakarak meçhul bir istikbale doğru dümen kırarlar....Yıkılan sırat köprüsüdür....
Geçer ve orada kalırsınız: cennetse cennet ,cehennemse cehennem...Dönüsü yoktur.... Lakin zordur köprüleri yakmak....
Meçhul bir gelecek uğruna bugününden vazgeçmek korkutur insanları...Mazinin hatıraları taze,dostluklar sıcak,kurulu düzen güvenlidir.Köprüleri yakmak cesaret ister...Ama siz kararsız dururken köprünün karşısından ışıl ışıl yeni bir hayat umudu inatla gülümser insana ....Bir elle bugünün yerleşikliğine tutunurken,oburu ile yarin macerasına uzanmaya çalışır, arada çırpınır durursunuz.Belki orayı bilmemek,bilmekten iyidir.Bilip de gidememek en beteridir çünkü...

.. ( devamı )

Beklentisiz Sevmek

Thu, 24 Aug 2006 23:43:00 +0300

Hiç beklentisiz sevdiniz mi?
Yani "Bugün telefon etmedi" demeden, "Şu an nerede acaba?"
diye kendi kendinizi yemeden, "Yaş günümü hatırlayacak mı
acaba?" diye bir beklenti içine girmeden...

Sevdiniz mi hiç?
Onun, size ait bir mal olmadığını kabul edip ,
onu özgür yaşamı ile sevmeyi denediniz mi?
Yanındaki erkek arkadaşına aldırmamayı öğrenip
ama aldırmıyormuş gibi yapmadan, gerçekten aldırmadan,
"Bitecekse biter , bunu ben değiştiremem, beni sevmeyi
bırakmasını değiştiremeyeceğim gibi" diye düşünüp.
Onu yersiz kıskançlıklara boğmaktan ve
kendinizi yıpratmaktan vazgeçebildiniz mi hiç?

Hiç beklemeden çalan bir kapıda,
onu karşınız da görmek ne güzeldir bilir misiniz?
Beklemediğiniz bir anda hediye almak en sevdiğinizden...
Ve beklemeden gelen bir "seni seviyorum" mesajının
tadına varabildiniz mi hiç?

Siz istediğiniz için değil, o istiyor diye yapıldı mı tüm bunlar?
Ve beklentisiz sevmenin tadına bakabildiniz mi hiç?
"Bugün beni hatırlamadı" yerine "Hiç beklemiyordum,
senin geleceğini" diyebilmek ne güzeldir oysa...

Onu boğmadan, kendinizi boğmadan sevebilmek
ne güzeldir... Sahiplenme duygusundan uzak,
sevmenin, sevilmenin tadına varabildiniz mi hiç?

Yapılmamış davranışlar, söylenmemiş sevgi sözcükleri ile
kendi kendinizi aşk çıkmazında kaybedeceğinize,
Hiç beklenmeyen bir demet çiçekle mutlu oldunuz mu?

Beklentisiz sevin...
Ben, beklentisiz seviyorum...

"Niye aranmadım" diye düşünüp kendini kendinizi
yiyeceğinize, hiç beklenmedik bir "Seni özledim"
mesajı ile aşkı yakalayın..

Beklentisiz sevin...
Ben, beklentisiz seviyorum...

O, sizin sevgiliniz oldu için değil.
Ona tapulu malınız gibi, çantanız, arabanız gibi
davranma hakkınız olduğunu düşünmeden.